Woensdag 10 september 2008.
witte man en liggende jongen
Culturele woensdag nummer 1! Vandaag ging de tocht naar Arnhem. Daar hebben we eerst het Sonsbeekpark bezocht. Een groot park waar op dat moment de zomertentoonstelling ´Grandeur` plaatsvond. In het park werden kunstwerken van internationale kunstenaars getoond met het thema `Grandeur met een menselijke maat`. Na het zien van het park hebben we nog enkele plekken, pleinen en andere openbare ruimte, bezocht in de stad. En als afsluiting zijn we ook nog naar het museum voor moderne kunst arnhem geweest. Daar heb ik op mijn sokken rondgelopen omdat ik hele grote blaren had op mijn hakken van een hele dag lopen op nieuwe schoenen…
Eerst het sonsbeekpark dus. Toen we net een paar minuten aan het lopen waren liepen we meteen al tegen een erg mooi kunstwerk aan. Het waren enorme matten gemaakt van gekleurde plaatjes metaal die over grote struiken waren gedrapeerd waren. De kleine plaatjes metaal waren platgeslagen flessendoppen, dachten we toen we dichtbij gingen kijken. De matten waren indrukwekkend groot en van een afstand was nog niet zichtbaar van welk materiaal ze gemaakt waren. Er lagen er drie, ieder anders van kleur. Rood, geel en grijs. En ze schitterden heel mooi in de zon. Het werk wekte bij mij verbazing en nieuwsgierigheid op. Ik wilde graag weten wat daar nou eigenlijk over die struiken lag. Heel mooi beeld..
rode mat
Maar er was natuurlijk ook werk waar ik niet zo enthousiast over was. Een voorbeeld daarvan is een werk dat een soort van draak moet voorstellen. Het was gemaakt van allemaal verschillende materialen en achter het hele beeld zat een bepaalde gedachte die ik een beetje vergeten ben (ik heb het boekje niet gekocht, daar stond het in..) Ik was soieso niet zo weg van het beeld op zich. Maar toen ik dus de gedachte hoorde die erachter verborgen lag vond ik het allemaal een beetje flauw en vergezocht, dat weet ik nog wel. Smaken verschillen..
de draak
We hebben dus een rondje door het park gelopen en zijn hele vershillende dingen tegen gekoemen. We kwamen ook langs een aantal poppen die helemaal van afval gemaakt waren. Er zat vooral zwart plastic in verwerkt. Deze poppen vond ik vooral heel grappig, en knap gemaakt.
pop
hoofd van pop
Een ander beeld dat volgens mij niemand gemist heeft was ook wel heel grappig en appart. Vier borstbeelden van belangrijke figuren uit de geschiedenis stonden in het water en spuugden elkaar onder met dikke stralen water. Erg leuk om naar te kijken en het geeft onderlinge banden ook duidelijk weer. Maar een heel mooi of sterk beeld vond ik het niet, wel leuk.
spugende mannen
Een heel stuk verder op ons wandelingetje kwamen we bovenop een heuvel een hele mooie toren tegen. Het was een toren opgebouwd uit verschillende planken, palen en staaldraad. De planken waren houtkleurig, wit en ook deels rood geschilderd. Door de kleine afstanden tussen de planken ontstond er een mooie lichtinval. Dat was goed zichtbaar als je onder de toren stond en naar boven keek. Ook de plaatsing van het ding was erg mooi. Midden tussen de bomen en boven op een heuvel. Vooral doordat hij tussen bomen stond was het icht dat op en rond de toren viel heel erg mooi.
toren
onder de toren
We hebben dus nog veel meer gezien maar deze beelden vond ik wel de moeite om te laten zien. Wat ik vooral bijzonder vond om te zien tijdens de wandeling was hoe sommige beelden heel mooi samenwerkten of goed matchten met hun omgeving en anderen eigenlijk niet. Bij sommige beelden voelden de gekozen plaats heel natuurlijk aan, alsof het echt daar thuishoorde en zijn kracht zou verliezen als het ergens anders neer zou worden gezet. En bij andere beelden leek het juist alsof het maar gewoon neer gezet was, wat natuurlijk niet zo geweest zal zijn. Maar bij die beelden werd het beeld niet versterkt door de plaats, het zou bij die beelden niet veel verschil maken als ze ergens anders neer gezet zouden zijn.
Maar goed, we moesten verder. Eerst zijn we dus door de stad gelopen, langs het kerkplijn en toen langs de rivier naar een ander plein onder een druk kruispunt van autowegen. Het plein was niet heel indrukwekkend. Wel lekker overzichtelijke en er was genoeg gelegenheid om even de benen te laten rusten en ergens te zitten. Langs de rivier was het erg rusrig. Geen drukke boulevard maar de rand van de stad. Het plein onder de autowegen was wel leuk aangelegd. Met grijze stenen was een gestreept glooiend soort landschap gecreeerd. En daardoor kreeg die anders vrij doodse plek een levendiger uitstraling.
grijs wit gestreept
En dan als laatste onze laatste stop: Het museum voor moderne kunste Arnhem. Hier heb ik geen foto´s kunnen maken omdat mijn camera in een kluisje lag. Erg jammer want ik heb er hele leuke kunswerken gezien. Vooral de hele grote, stoffen varkens vond ik helemaal fantastisch.
Maar wat heb ik nou opgestoken van deze dag? Wat me vooral is bijgebleven is dat de ruimte of de plek om een kunstwerk zo mooi mee kan werken aan de uitstraling van een kunstwerken. En dat het bij sommige werken eigenlijk niet zo heel veel uitmaakt waar je ze neer zet maar dat bij andere werken het beeld helemaal geen indruk op me gemaakt zou hebben als het niet op de plek had gestaan waar het nu stond. Ook is mij opgevallen, niet voor het eerst trouwens, dat de afmeting van een beeld heel bepalend is voor de indruk die het op je maakt. Vooral bij de enorme varkens, waar ik dus geen foto´s van heb, was dit goed te zien. Ze waren heel leuk om te zien. Vooral omdat ze zo enorm groot waren. Naast de reuze exemplaren van de varkens stond ook een soort maquette van het idee voor het kunstwerk, en die was juist weer heel klein. En het kleine exemplaar was toch een stuk minder leuk dan de grote. Verder heb ik deze dag ook veel mooie kleuren en lichten gezien. En vooral door licht kunnen beelden een veel mooiere sfeer uitstralen dan zonder. Nou hadden wij wel heel veel geluk met het weer deze dag. Zonder de zon ontbrak het stukje licht aan deze tekst. Maar we hebben gelukkig de zon wel mogen zien..
