Dit jaar vond de eerste editie van de triënnale in Apeldoorn plaats. Wij gingen erheen om deze triënnale te bezoeken en om een paar andere bezienswaardigheden van Apeldoorn te zien , nu we er toch waren. Zo stond ook het stationsplein op het programma, evenals het codamuseum en het paleis het Loo.
paleis het Loo
Maar als eerste dus de triënnale. Het centrum van deze happening was vlakbij het station. In een grote hal van een oude paraplufabriek waren verschillende kunstenaars aan de gang geweest. Zo waren er uit de vloer van een deel van de hal heel veel gaten in de betonnen vloer gemaakt. De cilinders van beton die hieruit kwamen stonden naast de gaten die er ontstaan waren en in die gaten waren veel verschillende planten geplant die van nature in dat gebied groeien, geen geïmporteerde planten dus. Dit geheel gaf een interessante en speelse uitstraling. Het zag er leuk uit vanaf een afstandje omdat de gaten heel duidelijk geordend waren, maar ook er tussendoor lopen was leuk. Het gaf ook wel een beetje een rare aanblik, allemaal half verdorde plantjes in de betonnen vloer met stukken beton ernaast.
Iets verderop was het asfalt waarop Pim Fortuin was neergeschoten op grote hopen neergelegd. Er was een soort zitelement van gecreëerd. Overal op de hopen asfalt lagen witte zandzakken om op te zitten. Het zag er leuk uit allemaal maar het werd pas echt bijzonder als je hoorde wat er op dat asfalt gebeurd was. Of het ook echt waar is wat ze zeggen is nog maar de vraag. Maar het is een leuk verhaal om te vertellen als je thuis komt.
Helemaal aan het eind van de hal lag een groot, geel veld. Met een omheining er omheen. Pas als je dichterbij kwam kon je zien dat dit gele veld een enorme vlakte was vol met maïs.
In de rest van de hal waren wat foto’s te zien, knutselwerkjes van scholieren en zo nog wel wat.
betonnen vloer met plantjes
asfalt met imitatielijk
Als je de hal uit kwam, belande je in een fotowereld. De ruimte was helemaal gevuld met levensgrote afdrukken van foto’s van verschillende landschappen van Nederland. Er hing er zelf een tussen van mijn geboortegebied Zuid-Limburg!
Toen weer naar binnen en een andere hal in. Daar zag je iedereen, inclusief jezelf, eerst even de kat uit de boom kijken. In de ruimte hingen overal aan het plafond beamers die loodrecht naar beneden waren gericht. Er werden rare, landschapachtige foto’s afgebeeld die heel langzaam over de vloer bewogen. In het begin was het dus even wennen aan het feit dat de kunst zich op een ongewone plek bevond. En wat er op de vloer nou echt afgebeeld werd is me nog steeds niet helemaal duidelijk. Er werden ook teksten en textuur achtige dingen afgebeeld. Ook achter dit werk zat waarschijnlijk een ontcijferbare boodschap. Maar daarvoor ben ik niet lang genoeg gebleven.
beamerkunst
Ik vond het allemaal een beetje vaag en vergezocht eigenlijk. Ik kan nooit zoveel met kunst waar hele ingewikkelde boodschappen achter verborgen zitten. En dat heb ik tijdens dit bezoek weer duidelijk gemerkt. Ik vind kunst leuk als het me raakt en als ik het mooi vind om naar te kijken. Verder geef ik het liever zelf een betekenis dan dat er me een betekenis wordt. Of dan dat dat geprobeerd wordt.
Maar de dag was nog niet voorbij. Er stond nog meer op het lijstje van bezichtigingen.
Ten eerste hebben we het plein voor het centraal station gezien. Een erg mooi en ruim plein. Het loopt een beetje hol, iets wat je niet zo vaak tegenkomt bij pleinen. Er staat ook nog een hele mooie grote boom aan de rand van het plein. Er zijn leuke, originele fonteintjes en een gigantisch beeld van een kus maakt het plaatje af. Echt een heel mooi en eigenzinnig plein.
plein bij het station
Na het bezichtigen van het plein zijn we nog de stad in gelopen. We hebben daar een leuk nieuwbouwpand gezien, waar de planten vertikaal uit de muur kwamen groeien, je onder een glazen vloer doorliep en waar veel gebruik was gemaakt van leuke kleurtjes.
gekleurde nieuwbouw-luiken
Het was een volle dag waarop we veel gelopen hebben. Ik vond alleen dat de dingen die we gezien hebben vrij weinig samenhang hadden. Als ik zo terugkijk op de dag kan ik er niet echt een basisthema aan geven. Het was meer een opstapeling van allemaal heel verschillende dingen, voor mij. De triennale was heel anders dan de losse dingen die we in de stad hebben gezien. En het codamuseum was ook weer een heel ander verhaar. Het paleis was een toevoeging, meer iets om te zien omdat we er toch waren dus daarvan is het niet zo vreemd dat het zou afsteken tegen de rest. Maar de rest was niet echt een geheel. Ik zou dus ook niet zo goed kunnen zeggen wat ik nou geleerd heb van deze dag. Er zijn mij natuurlijk wel wat dingen opgevallen die ik erg leuk of mooi vond. Dat waren dingen zoals de glazen vloer waar je onderdoor kon lopen. Het zal wel een leuk uitzicht geven voor de mannen als daar een vrouw in jurk overheen loopt. Ook de plantjes in de hal van de triennale vond ik leuk, vooral ook grappig zag het eruit. Het plein vond ik erg mooi, met zijn enorme boom. En de vogelhuisjes langs de oprit naar het paleis waren heel leuk. En zo waren er nog wel wat dingetjes die mij opgevallen zijn, die dag. Maar er is me niet echt een centraal thema of leermoment bijgebleven.
Het was wel een erg leuke en gezellige dag!
