Woensdag 1 oktober 2008
De vorige week waren we in Apeldoorn geweest. Nu kregen we de opdracht om iets wat we daar gezien of geleerd hadden om te zetten in een soort menselijke kunst project. Wat ons het meeste was opgevallen was een kunstwerk langs de weh richting paleis het Loo, wat ze zijn gaan bezichtigen. Dat kunstwerk bestond uit honderden vogelhuisjes die aan de bomen langs die straat bevestigd waren. In iedere boom hingen iets meer dan 10 huisjes aan de stam. Aan het begin van de straat waren de huisjes donkerblauw geschilderd. Dat veranderde hoe verder je liep in paars, donkerrood, geel en groen geloof ik. De kleurenvolgorde weet ik me niet meer te herinneren. Maar bij dat kunstwerk heeft de kunstenaar van heel veel losse onderdelen een groot geheel weten te vormen. Al die vogelhuisjes ziet de toeschouwers samen tot een kunstwerk. Een van die vogelhuisjes op zich zou geen kunstwerk zijn maar gewoon een gekleurd vogelhuisje. Met dit kunstwerk gingen wij deze dag iets doen.
We bedachten dat we met een groep mensen hetzelfde konden doen als bij de vogelhuisjes. We wilden proberen of wij ook met een groep mensen, die als ze alleen zijn niet opvallen, een eenheid konden vormen waardoor we zouden gaan opvallen. Dat deden we op hoog catharijne. Daar zijn we mat een groepje mensen samengeklontert en zo zijn we gaan lopen. Hierdoor vielen we een klein beetje meer op. Maar eigenlijk verdwenen we nog steeds vrij erg in de mensenmenigte. We hadden op school al bedacht dat dat zou kunnen gebeuren. Daarom hadden we papieren hoedjes gevouwen. Als we die opzetten zouden we meer opvallen dachten we. En dat was wel zo. Met hoedjes op waren we wel echt een eenheid van allemaal losse objecten die samen dus een ding vormden.
hoedje
