Deze woensdag stond een bezoek aan Amsterdam op het programma. Als eerste zou er een bezoek aan de openbare bibliotheek gebracht worden en daarna was er tijd voor experimemta design. Een evenement dat overgebracht is uit Portugal. Het wordt een keer in de twee jaar gehouden en is bedoeld om kunstenaars uit heel europa, geloof ik, een kans te geven om hun werk te laten zien. Dat werk was over de hele stad verspreid en op vele lokaties te bezichtigen.

Ik heb alleen de bibliotheek kunnen zien omdat ik me te ziek voelde om nog de rest te gaan bekijken. De rest van de dag heb ik in bed gelegen en heel veel geslapen. Maar ik vond de bieb wel heel mooi. Ik was er nog nooit binnen geweest en had hem ook nog nooit goed van buiten bekeken. Toen ik aan kwam lopen zag ik meteen dat het gebouw door dezelfde architect ontworpen is als de bien in Maastricht. (daar kom ik vandaan). Binnen straalde de ruimte rust, evenwicht en vredigheid uit. Het nodigd echt uit om er rustig binnen te wandelen en een boek te zoeken. Er is ook genoeg gelegenheid om dat boek rustig te gaan zitten lezen. Op de bovenste verdieping was een cafe. Daar kon je ook een balkon op waar je heel mooi uitzicht over de stad had. Verder had het gebouw een paar plekken waar extra aandacht aan besteed was. Dat was bv verlichting, leesruimtes en de balie. Hieronder staan fotos van die plekken.

Verlichting boven de trap op de bovenste verdieping.

Hemelse leesruimte.

Chilruimte met vaag licht en mooie stoelen.

Muziek luisteren..

Lamp in de hal.

Wand achter de balie.

De vorige week waren we in Apeldoorn geweest. Nu kregen we de opdracht om iets wat we daar gezien of geleerd hadden om te zetten in een soort menselijke kunst project. Wat ons het meeste was opgevallen was een kunstwerk langs de weh richting paleis het Loo, wat ze zijn gaan bezichtigen. Dat kunstwerk bestond uit honderden vogelhuisjes die aan de bomen langs die straat bevestigd waren. In iedere boom hingen iets meer dan 10 huisjes aan de stam. Aan het begin van de straat waren de huisjes donkerblauw geschilderd. Dat veranderde hoe verder je liep in paars, donkerrood, geel en groen geloof ik. De kleurenvolgorde weet ik me niet meer te herinneren. Maar bij dat kunstwerk heeft de kunstenaar van heel veel losse onderdelen een groot geheel weten te vormen. Al die vogelhuisjes ziet de toeschouwers samen tot een kunstwerk. Een van die vogelhuisjes op zich zou geen kunstwerk zijn maar gewoon een gekleurd vogelhuisje. Met dit kunstwerk gingen wij deze dag iets doen.

We bedachten dat we met een groep mensen hetzelfde konden doen als bij de vogelhuisjes. We wilden proberen of wij ook met een groep mensen, die als ze alleen zijn niet opvallen, een eenheid konden vormen waardoor we zouden gaan opvallen. Dat deden we op hoog catharijne. Daar zijn we mat een groepje mensen samengeklontert en zo zijn we gaan lopen. Hierdoor vielen we een klein beetje meer op. Maar eigenlijk verdwenen we nog steeds vrij erg in de mensenmenigte. We hadden op school al bedacht dat dat zou kunnen gebeuren. Daarom hadden we papieren hoedjes gevouwen. Als we die opzetten zouden we meer opvallen dachten we. En dat was wel zo. Met hoedjes op waren we wel echt een eenheid van allemaal losse objecten die samen dus een ding vormden.

hoedje

Dit jaar vond de eerste editie van de triënnale in Apeldoorn plaats. Wij gingen erheen om deze triënnale te bezoeken en om een paar andere bezienswaardigheden van Apeldoorn te zien , nu we er toch waren. Zo stond ook het stationsplein op het programma, evenals het codamuseum en het paleis het Loo.

paleis het Loo

Maar als eerste dus de triënnale. Het centrum van deze happening was vlakbij het station. In een grote hal van een oude paraplufabriek waren verschillende kunstenaars aan de gang geweest. Zo waren er uit de vloer van een deel van de hal heel veel gaten in de betonnen vloer gemaakt. De cilinders van beton die hieruit kwamen stonden naast de gaten die er ontstaan waren en in die gaten waren veel verschillende planten geplant die van nature in dat gebied groeien, geen geïmporteerde planten dus. Dit geheel gaf een interessante en speelse uitstraling. Het zag er leuk uit vanaf een afstandje omdat de gaten heel duidelijk geordend waren, maar ook er tussendoor lopen was leuk. Het gaf ook wel een beetje een rare aanblik, allemaal half verdorde plantjes in de betonnen vloer met stukken beton ernaast.
Iets verderop was het asfalt waarop Pim Fortuin was neergeschoten op grote hopen neergelegd. Er was een soort zitelement van gecreëerd. Overal op de hopen asfalt lagen witte zandzakken om op te zitten. Het zag er leuk uit allemaal maar het werd pas echt bijzonder als je hoorde wat er op dat asfalt gebeurd was. Of het ook echt waar is wat ze zeggen is nog maar de vraag. Maar het is een leuk verhaal om te vertellen als je thuis komt.
Helemaal aan het eind van de hal lag een groot, geel veld. Met een omheining er omheen. Pas als je dichterbij kwam kon je zien dat dit gele veld een enorme vlakte was vol met maïs.
In de rest van de hal waren wat foto’s te zien, knutselwerkjes van scholieren en zo nog wel wat.

betonnen vloer met plantjes

asfalt met imitatielijk

Als je de hal uit kwam, belande je in een fotowereld. De ruimte was helemaal gevuld met levensgrote afdrukken van foto’s van verschillende landschappen van Nederland. Er hing er zelf een tussen van mijn geboortegebied  Zuid-Limburg!

Toen weer naar binnen en een andere hal in. Daar zag je iedereen, inclusief jezelf, eerst even de kat uit de boom kijken. In de ruimte hingen overal aan het plafond beamers die loodrecht naar beneden waren gericht. Er werden rare, landschapachtige foto’s afgebeeld die heel langzaam over de vloer bewogen. In het begin was het dus even wennen aan het feit dat de kunst zich op een ongewone plek bevond. En wat er op de vloer nou echt afgebeeld werd is me nog steeds niet helemaal duidelijk. Er werden ook teksten en textuur achtige dingen afgebeeld. Ook achter dit werk zat waarschijnlijk een ontcijferbare boodschap. Maar daarvoor ben ik niet lang genoeg gebleven.

beamerkunst

Ik vond het allemaal een beetje vaag en vergezocht eigenlijk. Ik kan nooit zoveel met kunst waar hele ingewikkelde boodschappen achter verborgen zitten. En dat heb ik tijdens dit bezoek weer duidelijk gemerkt. Ik vind kunst leuk als het me raakt en als ik het mooi vind om naar te kijken. Verder geef ik het liever zelf een betekenis dan dat er me een betekenis wordt. Of dan dat dat geprobeerd wordt.

Maar de dag was nog niet voorbij. Er stond nog meer op het lijstje van bezichtigingen.
Ten eerste hebben we het plein voor het centraal station gezien. Een erg mooi en ruim plein. Het loopt een beetje hol, iets wat je niet zo vaak tegenkomt bij pleinen. Er staat ook nog een hele mooie grote boom aan de rand van het plein. Er zijn leuke, originele fonteintjes en een gigantisch beeld van een kus maakt het plaatje af. Echt een heel mooi en eigenzinnig plein.

plein bij het station

Na het bezichtigen van het plein zijn we nog de stad in gelopen. We hebben daar een leuk nieuwbouwpand gezien, waar de planten vertikaal uit de muur kwamen groeien, je onder een glazen vloer doorliep en waar veel gebruik was gemaakt van leuke kleurtjes.

gekleurde nieuwbouw-luiken

Het was een volle dag waarop we veel gelopen hebben. Ik vond alleen dat de dingen die we gezien hebben vrij weinig  samenhang hadden. Als ik zo terugkijk op de dag kan ik er niet echt een basisthema aan geven. Het was meer een opstapeling van allemaal heel verschillende dingen, voor mij. De triennale was heel anders dan de losse dingen die we in de stad hebben gezien. En het codamuseum was ook weer een heel ander verhaar. Het paleis was een toevoeging, meer iets om te zien omdat we er toch waren dus daarvan is het niet zo vreemd dat het zou afsteken tegen de rest. Maar de rest was niet echt een geheel. Ik zou dus ook niet zo goed kunnen zeggen wat ik nou geleerd heb van deze dag. Er zijn mij natuurlijk wel wat dingen opgevallen die ik erg leuk of mooi vond. Dat waren dingen zoals de glazen vloer waar je onderdoor kon lopen. Het zal wel een leuk uitzicht geven voor de mannen als daar een vrouw in jurk overheen loopt. Ook de plantjes in de hal van de triennale vond ik  leuk, vooral ook grappig zag het eruit. Het plein vond ik erg mooi, met zijn enorme boom. En de vogelhuisjes langs de oprit naar het paleis waren heel leuk. En zo waren er nog wel wat dingetjes die mij opgevallen zijn, die dag. Maar er is me niet echt een centraal thema of leermoment bijgebleven.

Het was wel een erg leuke en gezellige dag!

Vorige week hebben we door het Sonsbeekpark in Arnhem gelopen en kunstwerken gezien die geinspireerd waren op het onderwerp ‘grandeur’. En nu was het aan ons om zelf de kunstenaar te spelen. De opdracht was om eerst ieder voor zich een modelletje te maken van een beeld wat voor hem ‘grandeur’ uitbeeldde. Dan was het de bedoeling om in de mentorgroepjes te overleggen welk beeldje het beste aan de opdracht voldeed en welke ook goed goed uitvoerbaar was in het groot. Nadat het besluit genomen was werd er door iedereen druk gebouwd en gezocht naar de juiste materialen en locaties. En als laatste ondereel van de ddag vonden er nog presentaties plaats van ieder groepje over het ‘grandeur’ kunstwerk wat zij gemaakt hadden en waarom het zo ontstaan was.

Met ons groepje hebben we eigenlijk twee van de modelletjes gecombineerd tot een groot kunstwerk. Het resultaat was een grote bol van verschillende lagen plastic. Die bol hing tussen twee grote planken in  die schuin naar elkaar toe stonden. De bol ballanceerde hier tussenin. De gedachte achter dit geheel had vooral betrekking tot macht. De verschillende lagen in de grote bol stonden voor de verschillende lagen in de maatschappij. Tussen die verschillende lagen is al een verschil van macht. De twee grote planken staan voor nog hogere machten die boven de maatschappij staan. En de twee planken hebben onderling ook weer een verschil in macht. De een stond hoger dan de ander. Het hele werk beeld dus de verscheidenheid en verdeling van machten uit in een maatschappij. We hebben het beeld op verschillende locaties neergezet om uit te proberen op welke plek het beeld het best tot zijn recht kwam. Eerst stond hij op het gras, tussen wat bomen in. Dat was achteraf gezien ook meteen de mooiste plek voor ons beeld. Maar we zijn dus toch ook naar andere locaties gaan zoeken. We hebben het binnen in school geprobeerd, op de trap en midden op straat. Dat laatste leidde nog tot een kort gesprek met de politie. Het was lastig om het beeld snel neergezet te krijgen omdat de bol in balans moest worden gehouden met de planken, die elkaar niet mochten raken. We zijn dus de hele middag bezig geweest het beeld op verschillende plekken neer te zetten.

Macht was voor ons zeker toepasbaar op ‘grandeur’ en we waren tevreden met het resultaat, een geslaagde dag dus.

witte man en liggende jongen

Culturele woensdag nummer 1! Vandaag ging de tocht naar Arnhem. Daar hebben we eerst het Sonsbeekpark bezocht. Een groot park waar op dat moment de zomertentoonstelling ´Grandeur` plaatsvond. In het park werden kunstwerken van internationale kunstenaars getoond met het thema `Grandeur met een menselijke maat`. Na het zien van het park hebben we nog enkele plekken, pleinen en andere openbare ruimte, bezocht in de stad. En als afsluiting zijn we ook nog naar het museum voor moderne kunst arnhem geweest. Daar heb ik op mijn sokken rondgelopen omdat ik hele grote blaren had op mijn hakken van een hele dag lopen op nieuwe schoenen…

Eerst het sonsbeekpark dus. Toen we net een paar minuten aan het lopen waren liepen we meteen al tegen een erg mooi kunstwerk aan. Het waren enorme matten gemaakt van gekleurde plaatjes metaal die over grote struiken waren gedrapeerd waren. De kleine plaatjes metaal waren platgeslagen flessendoppen, dachten we toen we dichtbij gingen kijken. De matten waren indrukwekkend groot en van een afstand was nog niet zichtbaar van welk materiaal ze gemaakt waren. Er lagen er drie, ieder anders van kleur. Rood, geel en grijs. En ze schitterden heel mooi in de zon. Het werk wekte bij mij verbazing en nieuwsgierigheid op. Ik wilde graag weten wat daar nou eigenlijk over die struiken lag. Heel mooi beeld..

rode mat

Maar er was natuurlijk ook werk waar ik niet zo enthousiast over was. Een voorbeeld daarvan is een werk dat een soort van draak moet voorstellen. Het was gemaakt van allemaal verschillende materialen en achter het hele beeld zat een bepaalde gedachte die ik een beetje vergeten ben (ik heb het boekje niet gekocht, daar stond het in..) Ik was soieso niet zo weg van het beeld op zich. Maar toen ik dus de gedachte hoorde die erachter verborgen lag vond ik het allemaal een beetje flauw en vergezocht, dat weet ik nog wel. Smaken verschillen..

de draak

We hebben dus een rondje door het park gelopen en zijn hele vershillende dingen tegen gekoemen. We kwamen ook langs een aantal poppen die helemaal van afval gemaakt waren. Er zat vooral zwart plastic in verwerkt. Deze poppen vond ik vooral heel grappig, en knap gemaakt.

pop

hoofd van pop

Een ander beeld dat volgens mij niemand gemist heeft was ook wel heel grappig en appart. Vier borstbeelden van belangrijke figuren uit de geschiedenis stonden in het water en spuugden elkaar onder met dikke stralen water. Erg leuk om naar te kijken en het geeft onderlinge banden ook duidelijk weer. Maar een heel mooi of sterk beeld vond ik het niet, wel leuk.

spugende mannen

Een heel stuk verder op ons wandelingetje kwamen we bovenop een heuvel een hele mooie toren tegen. Het was een toren opgebouwd uit verschillende planken, palen en staaldraad. De planken waren houtkleurig, wit en ook deels rood geschilderd. Door de kleine afstanden tussen de planken ontstond er een mooie lichtinval. Dat was goed zichtbaar als je onder de toren stond en naar boven keek. Ook de plaatsing van het ding was erg mooi. Midden tussen de bomen en boven op een heuvel. Vooral doordat hij tussen bomen stond was het icht dat op en rond de toren viel heel erg mooi.

toren

onder de toren

We hebben dus nog veel meer gezien maar deze beelden vond ik wel de moeite om te laten zien. Wat ik vooral bijzonder vond om te zien tijdens de wandeling was hoe sommige beelden heel mooi samenwerkten of goed matchten met hun omgeving en anderen eigenlijk niet. Bij sommige beelden voelden de gekozen plaats heel natuurlijk aan, alsof het echt daar thuishoorde en zijn kracht zou verliezen als het ergens anders neer zou worden gezet. En bij andere beelden leek het juist alsof het maar gewoon neer gezet was, wat natuurlijk niet zo geweest zal zijn. Maar bij die beelden werd het beeld niet versterkt door de plaats, het zou bij die beelden niet veel verschil maken als ze ergens anders neer gezet zouden zijn.

Maar goed, we moesten verder. Eerst zijn we dus door de stad gelopen, langs het kerkplijn en toen langs de rivier naar een ander plein onder een druk kruispunt van autowegen. Het plein was niet heel indrukwekkend. Wel lekker overzichtelijke en er was genoeg gelegenheid om even de benen te laten rusten en ergens te zitten. Langs de rivier was het erg rusrig. Geen drukke boulevard maar de rand van de stad. Het plein onder de autowegen was wel leuk aangelegd. Met grijze stenen was een gestreept glooiend soort landschap gecreeerd. En daardoor kreeg die anders vrij doodse plek een levendiger uitstraling.

grijs wit gestreept

En dan als laatste onze laatste stop: Het museum voor moderne kunste Arnhem. Hier heb ik geen foto´s kunnen maken omdat mijn camera in een kluisje lag. Erg jammer want ik heb er hele leuke kunswerken gezien. Vooral de hele grote, stoffen varkens vond ik helemaal fantastisch.

Maar wat heb ik nou opgestoken van deze dag? Wat me vooral is bijgebleven is dat de ruimte of de plek om een kunstwerk zo mooi mee kan werken aan de uitstraling van een kunstwerken. En dat het bij sommige werken eigenlijk niet zo heel veel uitmaakt waar je ze neer zet maar dat bij andere werken het beeld helemaal geen indruk op me gemaakt zou hebben als het niet op de plek had gestaan waar het nu stond. Ook is mij opgevallen, niet voor het eerst trouwens, dat de afmeting van een beeld heel bepalend is voor de indruk die het op je maakt. Vooral bij de enorme varkens, waar ik dus geen foto´s van heb, was dit goed te zien. Ze waren heel leuk om te zien. Vooral omdat ze zo enorm groot waren. Naast de reuze exemplaren van de varkens stond ook een soort maquette van het idee voor het kunstwerk, en die was juist weer heel klein. En het kleine exemplaar was toch een stuk minder leuk dan de grote. Verder heb ik deze dag ook veel mooie kleuren en lichten gezien. En vooral door licht kunnen beelden een veel mooiere sfeer uitstralen dan zonder. Nou hadden wij wel heel veel geluk met het weer deze dag. Zonder de zon ontbrak het stukje licht aan deze tekst. Maar we hebben gelukkig de zon wel mogen zien..